Très.B • The Other Hand

Très.B: Misia Furtak - vocals, bass • Olivier Heim - guitars • Tom Pettit - drums

O wydarzeniu

To prawdziwy znak czasu: osiedleni w Holandii Polka, Duńczyk i Amerykanin tworzą muzykę, która śmiało przekracza wszelkie bariery międzykulturowe. Dla tych wszystkich, którzy klną na globalizację, najlepszy dowód, że zjawisko to ma też pozytywne strony. Polska wokalistka Misia Furtak poznała w szkole w Danii dwóch sympatycznych młodzieńców - jeden to Amerykanin, drugi Anglik, ale ten pierwszy jest też trochę Holendrem, a drugi na poły Duńczykiem. Założyli wespół zespół bez adresu, bez korzeni w brzmieniu konkretnego regionu, państwa czy nawet kontynentu. Nie odwołują się do doświadczeń jednej grupy etnicznej, ale do kodu kulturowego wspólnego wszystkim ich rówieśnikom niezależnie od szerokości geograficznej. Do tych samych filmów I płyt, dziennych smutków i nocnych uniesień. „The Other Hand” to alternatywny pop. Co jest tłumaczone jako proste, chwytliwe piosenki z drugim dnem. Zupełnie jak w kinie klasy B, od którego grupa wzięła nazwę - można się zatrzymać na poziomie fabuły opowiedzianej zwykle za pomocą skromnych środków albo czerpać przyjemność z odkrywania zaszytych tu i ówdzie aluzji, podtekstów, anegdot dla wtajemniczonych. Jeśli czegokolwiek świetnemu debiutowi Très.B brakuje, to choć jednej piosenki trampoliny, efektownej i zapadającej w pamięć. Bez przeboju „The Other Hand” jest jak album ze zdjęciami z wakacji. Wszystkie są ładne, słoneczne, wywołują pozytywne emocje, ale rzadko znajdujemy czas, by je obejrzeć. (Jarek Szubrycht | „Przekrój” nr 43/2010)

To prawdziwy znak czasu: osiedleni w Holandii Polka, Duńczyk i Amerykanin tworzą muzykę, która śmiało przekracza wszelkie bariery międzykulturowe. Płyta tercetu Tres.b (chodzi o francuskie tres bien, czyli bardzo dobrze) operuje prostymi środkami wyrazu (wokal, gitara, bas, minimum elektroniki), co daje świetny efekt w postaci muzyki zdolnej trafić do każdego. Odbieramy zakodowane w dźwiękach emocje i nastroje - od melancholii po ekstazę - dzięki czemu nawet ktoś, kto nie zna angielskiego, wyczuje, o co może chodzić w piosenkach śpiewanych przez Misię Furtak. Właśnie głos wokalistki wydaje się największą siłą zespołu - mocny sopran, który w dolnych rejestrach sięga altu, przypomina nieco barwę i skalę głosu Kate Bush. Naprawdę Misia robi wielkie wrażenie i chociaż Tres.b bliżej do alternatywy niż popowego mainstreamu, można oczekiwać, że wkrótce Polka z Holandii zyska status jasno świecącej międzynarodowej gwiazdy. (Mirosław Pęczak | „Polityka”)

Na koncertach w pełni udowadniają swój talent, a Misia wprost hipnotyzuje głosem. Nawet kiedy na pierwszy plan wysuwają się mocniejsze dźwięki gitar i perkusji, całość i tak pozostaje niewinnie urocza. To ogromna zaleta, zwłaszcza jeśli weźmie się pod lupę polską scenę, wciąż ubogą w zespoły, które grałyby fajny, alternatywny pop, bez żadnego zadęcia i spinania. Très.B jest grupą, którą warto zapamiętać - będzie o niej jeszcze głośno! Wreszcie na rodzimej scenie z przyjemnością posłuchamy dobrego indiepopu z rewelacyjnym wokalem. (Paulina Mućko | ksiazeizebrak.pl)

Recenzje

  • Tomasz Rozwadowski | dziennikbaltycki.pl

    Koncert zespołu Très.B w Klubie Żak

    W minioną sobotę, w gdańskim Klubie Żak wystąpił zespół Très.B. Na polskim rynku zespół wyjątkowy, bo międzynarodowy. W tym trio każdy pochodzi z innego kraju - wokalistka i basistka Misia (Michalina) Furtak jest Polką, śpiewający gitarzysta Olivier Heim jest pochodzenia holendersko-amerykańskiego, a perkusista Tom Petit duńsko-brytyjskiego. Wszyscy spotkali się w połowie poprzedniej dekady w szkole średniej w Danii i bardzo prędko stworzyli wspólny zespół, co było tym łatwiejsze, że obaj panowie grali już wcześniej ze sobą. Co ciekawe i wiele mówiące o stylu Très.B, to fakt, że pierwszą piosenką, którą wykonali wspólnie, było Who the fuck PJ Harvey - artystyczny patronat brytyjskiej gwiazdy jest nadal odczuwalny. Od debiutu koncertowego wszystko potoczyło się w szybkim tempie - w 2006 ukazała się debiutancka Epka Neon Chameleon, bardzo dobrze odebrana przez holenderską prasę muzyczną, a w roku następnym Scylla and Charybdis, pierwszy, nieoficjalny album tria. W tym czasie zespół przeprowadził się do Holandii i coraz częściej występował w klubach w Europie, oczywiście także w Polsce. W 2010 Très.B podpisali kontrakt płytowy z wytwórnią Pomaton EMI, a od początku 2011 stacjonują już w Warszawie. Właśnie wydane w Polsce albumy - The Other Hand (2010) i 40 winks of courage (2012) - przyniosły zespołowi prestiżowe nagrody, o wiele bardziej wymierne od entuzjastycznych opinii recenzentów. Pierwsza z wymienionych płyt zdobyła statuetkę Fryderyka w kategorii Fonograficzny Debiut Roku, natomiast druga została przed kilkoma tygodniami wyróżniona Paszportem Polityki w kategorii Muzyki Rozrywkowej. Nagrody robią swoje, więc fanów na sobotnim koncercie w Żaku było pewnie ponad dwie setki. Promowana była płyta najnowsza, pokazująca Très.B już w formie w pełni dojrzałej, jako gitarowy zespół bardzo sprawnie grający i potrafiący pokazać się na estradzie, posiadający zróżnicowany i interesujący repertuar. O piosenkach tria da się powiedzieć wiele dobrego oprócz tego, że mają przebojowy potencjał. Pewnie dlatego właśnie publiczność słuchała w skupieniu i z uwagą, a każdy z kolejnych utworów otrzymywał solidną porcję oklasków. Jednak spontanicznych reakcji - okrzyków, śmiechów, tańców - nie było. W połowie koncertu Olivier (już całkiem dobrze mówiący po polsku) zapytał, dlaczego jest tak cicho, przecież dzień wcześniej na ich koncercie w Warszawie było bardzo głośno. Ta interwencja przyniosła niewielki efekt. Publiczność dalej życzliwie słuchała, ale żadne ekstatyczne emocje nie wybuchły. Takim właśnie chyba zespołem jest Très.B - można ich cenić, można ich lubić, można ich słuchać z dużą przyjemnością - ale trudno na ich punkcie oszaleć. 
    Więcej

Inne wydarzenia archiwalne

  • 08.10.2010

    Kim Nowak

    Jesienna nuda pod nóż!

  • 12.02.2011

    Très.B

    The Other Hand

  • Bartosz Kołata

    Momenty

  • POST ANIMA / Opinion Public

    11.GDAŃSKI FESTIWAL TAŃCA/ 9.06.2019 /

  • 10.05.2014

    Tomasz Stańko • Marcin Masecki

  • 05.03.2011

    Coast2Coast!

    Brainfeeder • Teebs • Jeremiah Jae

  • HAILEY TUCK / HELEN SUNG

    9.02.2019 /22. Festiwal Jazz Jantar / zima

  • 12.01.2012 -15.01.2012

    2. Festiwal Dni Muzyki Nowej

  • 09.10.2010

    Młynarski plays Młynarski Feat • Gaba Kulka

    Jesienna nuda pod nóż!

  • PONIŻEJ POZIOMU MORZA

    11. Gdański Festiwal Tańca / Trójmiejski Punkt Taneczny

  • PABLOPAVO I LUDZIKI

    Marginal / premiera 26.01.2019

  • RITE OF SPRING / Orly Portal Dance Company

    11.GDAŃSKI FESTIWAL TAŃCA/ 8.06.2019 /