Szatańskie tango • Sátántangó

Kino Studyjne Żak

Cyfrowo odrestaurowane, legendarne arcydzieło slow cinema

reżyseria: Béla Tarr, produkcja: Niemcy, Szwajcaria, Węgry 1994, 445 minut

 

Szatańskie tango (org. Sátántangó) – węgierski czarno-biały film z 1994 roku w reżyserii Béli Tarra, będący adaptacją powieści László Krasznahorkaia pod tym samym tytułem.

Film, według opinii krytyki, wyznaczył nowe granice języka kina, stając się dziełem-inspiracją dla wielu reżyserów, m.in. Gusa Van Santa. Ponad siedmiogodzinna, czarno-biała, pozbawiona niemal dialogów i zwyczajnie pojmowanej fabuły epopeja siłę swego oddziaływania zawdzięcza przede wszystkim długim, hipnotycznym ujęciom (film składa się z zaledwie 39 scen) oraz cyklicznej strukturze wyznaczanej powracającym motywem tańca – tytułowego szatańskiego tanga.  

 

Fabuła

Niewielka, odległa od miasta wioska na Wielkiej Nizinie Węgierskiej, schyłek ery komunistycznej. Mieszkańcy wioski – pracownicy podupadłej spółdzielni rolniczej – tkwią w marazmie, bez perspektyw na lepsze życie. Ich bieda materialna towarzyszy pustce duchowej i degradacji moralnej. Jednak bohaterowie filmu czekają na jakiś znak, na nadejście Wybawiciela, który pozwoli im rozpocząć nowe życie.

 

Koronne przedsięwzięcie wielkiego indywidualisty końca wieku, tworzącego hipnotyczne, alegoryczne filmy bez skrótów narracyjnych (...). W tej wizji dantejskiego labiryntu piekła na ziemi, z ludźmi wirującymi w zamkniętej pętli czasu w kręgu złudnych nadziei, Irimiás jest wodzirejem krainy bez Boga, gdzie nie ma już dzwonnic. Tarr wyraźnie unika dopowiedzeń – może z wyjątkiem jednej sceny, gdy zdjęty chwilowym lękiem złoczyńca pada na kolana przed zrujnowanym kościołem, miejscem śmierci Estike – lecz metafizyczny wymiar jego dzieła jest oczywisty, a Irimiása uznać można za jedną z najlepszych współczesnych personifikacji szatana.

[Źródło: Adam Garbicz, Światowa encyklopedia filmu religijnego, Kraków 2007]

 

W „Szatańskim tangu” Krasznahorkai jak nikt inny pokazał zupełną degrengoladę społeczeństwa zmulonego nudą i beznadzieją prowincji, smutkiem komunizmu i klęską „gospodarki niedoboru”, nędzą zapomnianej przez Boga i Pierwszego Sekretarza wsi gdzieś w odmętach puszty. Świata, o którym pamięta jedynie właśnie Szatan, bo to jego królestwo. Świata, w którym, zapijając się palinką, ludzie balansują pomiędzy rozpaczą a nadzieją na ucieczkę z tego najniższego piekielnego kręgu, czekając na obiecanego Mesjasza, który zamiast wyprowadzić ich z domu niewoli, okazuje się być zwykłym hochsztaplerem. (...) Z „Szatańskiego tanga” Béla Tarr, niebywały zupełnie reżyser, podobnie jak Krasznahorkai w literaturze, całkowicie osobny na tle światowej kinematografii, trudno porównywalny z jakimkolwiek innym artystą, zrobił filmowe arcydzieło pod tym samym tytułem.

 [Źródło: Krzysztof Varga, „Tygodnik Powszechny”, 07.11.2012]

 

Szatańskie tango trwa 445 minut i dzieli się na trzy części – na ekranie, po zakończeniu poszczególnych części, pojawia się napis informujący o przerwie.

Część pierwsza: 2 godziny 25 minut (przerwa: 30 minut)

Część druga: 2 godziny 10 minut (przerwa: 30 minut)

Część trzecia: 2 godziny 50 minut

W przerwie między kolejnymi częściami zapraszamy na kawę, herbatę i ciasteczka, które będą na naszych widzów czekać w holu kina.

Kiedy

29.12.2019 | g. 14:00

Bilety

Normalny
40 zł

Karta Do Kultury*
35 zł

Studenci i uczniowie, seniorzy
30 zł

Członkowie NHEF • Karty Dużej Rodziny*
25 zł

Zasady rezerwacji

Rezerwacje: kasa@klubzak.com.pl, 58 344 05 73 w. 117 (w godzinach pracy kina) • Potwierdzone rezerwacje należy odebrać nie później niż 30 minut przed seansem • Prowadzimy przedsprzedaż na seanse filmowe (od dnia ogłoszenia programu kina) • Zakupione bilety nie podlegają zwrotom • Wszystkie ceny zawierają podatek VAT

Kasa czynna od 15:00 do 21:00, w soboty i niedziele od 16:00, w soboty i niedziele z seansami dla dzieci kasa czynna 30 minut przed seansem.

Przyjaciele