SUSAN ALCORN / DOMINIK STRYCHARSKI & BARBARA DRĄŻKOWSKA

DNI MUZYKI NOWEJ 2018

DNI MUZYKI NOWEJ 2018

SUSAN ALCORN / POLSKA PREMIERA

Susan Alcorn – steel pedal, efekty

DOMINIK STRYCHARSKI & BARBARA DRĄŻKOWSKA / PLAY ANDRIESSEN & STRYCHARSKI

Dominik Strycharski – flet, elektronika, wokal / Barbara Drążkowska – fortepian

 

SUSAN ALCORN / POLSKA PREMIERA

Susan Alcorn – steel pedal, efekty

Susan Alcorn gra na tzw. pedal steel guitar (zwanej też elektryczną gitarą hawajską) już od ćwierć wieku, dzięki czemu stała się uznaną instrumentalistką i kompozytorką, a jej muzyka według wielu krytyków zdążyła zredefiniować postrzeganie tego instrumentu. Z gitarą, gitarą dobro i techniką slide zaczęła zapoznawać się jako trzynastolatka, zainspirowana muzyką m.in. Roberta Johnsona, Josha Gravesa, Tuta Taylora czy Sona House ’a. Jej wczesne prace na pedal steel guitar sytuują się stylistycznie w pobliżu western swingu i country, jednocześnie jednak Alcorn zawsze inspirowali także twórcy tacy, jak John Coltrane, Ornette Coleman, Olivier Messaien, Krzysztof Penderecki czy Astor Piazzolla. Ostatecznie, podążając za radą pianisty i kompozytora Paula Bleya, pozbyła się oków konwencji, aby wykształcić i rozwijać autorskie podejście do instrumentu. W efekcie umykająca sklasyfikowaniu muzyka Susan Alcorn w oryginalny sposób łączy jazz, minimalizm, pochodzącą z Indonezji muzykę gamelan, indyjską muzykę klasyczną, folk Ameryki Łacińskiej i wiele innych wpływów. Choć Susan zazwyczaj gra solo, na liście jej współpracowników zapisały się postaci tak ważne, jak kompozytorka Pauline Oliveros, basista Peter Kowald, czy multiinstrumentalista Eugene Chadbourne. Szczerze mówiąc, opisywać muzykę Susan Alcorn to jak próbować namalować wiatr: lepiej się wyłączyć i pozwolić sprawom podążać własnym torem. Nawiasem mówiąc, Alcorn potrafi przyciągać chwytliwymi tytułami utworów – co powiecie na „The Silence Was Your Grey Butterfly Urine and Bedsores” (10 minut podniosłych weschnień wymieszanych z odrobiną brzęczących tonów) czy „Olivier Messiaen's Morning Conjugal Death Waltz” (nieziemski utwór na sprzężenia, głos i akordeon). –  Rob Fitzpatrick, „The Guardian”

NORBERTO LOBO & ERIC CHENAUX / THE BYRE / POLSKA PREMIERA

Norberto Lobo – gitara elektryczna / Eric Chenaux – gitara elektryczna

Eric Chenaux to jeden z najdłużej działających gitarzystów-eksperymentatorów sceny kanadyjskiej. W latach 90. był członkiem legendarnej grupy punkowej Phleg Camp, w późniejszych dekadach skierował się w kierunku brzmień awangardowych, udzielając się w rozlicznych składach improwizujących, off-jazzowych czy też avant-folkowych. Choć utwory określanego obecnie mianem „postmodernistycznego trubadura” Chenaux formalnie wywodzą się z tradycji folku i songwritingu, silna inspiracja awangardą czy punk rockiem pozwoliła mu wypracować wyjątkową technikę gry.

Uchodzący za jednego z najzdolniejszych portugalskich gitarzystów młodego pokolenia, 28-letni Norberto Lobo zarówno bogactwo, jak i głębię harmonii samby i bossy ma we krwi, ale w jego autorskiej muzyce Paulihno de Viola czy Carlos Paredes w sposób naturalny sąsiadują z twórcami takimi, jak Steve Reich i Jim O’Rourke. Głębia harmonii i narracyjność kompozycji Lobo zwróciły na niego uwagę najbardziej opiniotwórczych mediów z dziedziny muzyki nowej, z „The Wire” na czele. 

 

Podczas wspólnej pracy w ramach rezydencji artystycznej w Lozannie w 2015 roku eksplorujący graniczne możliwości brzmieniowe swoich instrumentów gitarzyści postawili na intuicję. Efektem współpracy jest wyimprowizowany materiał, który ukazał się na albumie „The Byre”. Wydawca Gaëtan Seguin, szef three:four records, wspomina: Przez cztery dni obserwowałem interakcję dwójki muzyków onieśmielająco opanowanych, którzy grając w różnych odcinkach czasu sięgali granic słyszalności i obywali się bez powtórzeń. Zdawali się podążać za nastrojem chwili, bez forsowania czegokolwiek poza tym, aby po prostu grać razem. (...) Z każdym kolejnym przesłuchaniem [album] odkrywa się na nowo – jako piękniejszy, bardziej płynny i bardziej złożony. Nie próbując pojąć istoty tej tajemnej transformacji, wolę nadal słuchać „The Byre” właśnie za to, jakim jest.

Eric Chenaux: W notce redakcyjnej do albumu stworzonego wspólnie z tancerzem Mią Tanaką Derek Bailey pisał „Kiedy gra duetm, niczego nie trzeba tłumaczyć... Duety z natury nie potrzebują wyjaśnień.” Stwierdzenie, równie trywialne jak i błyskotliwie kontrintuicyjne, jest doskonałym punktem wyjścia [do odbioru tej muzyki].

Gdzie

Sala Suwnicowa Klubu Żak

Kiedy

19.01.2018 | g. 20:00

Karnety

1 dniowy karnet zniżkowy na Kartę Dużej Rodziny
23 zł

1 dniowy karnet zniżkowy dla studentów, uczniów, seniorów
25 zł

1 dniowy karnet zniżkowy na Kartę do Kultury
30 zł

1 dniowy karnet normalny
30 zł

Karnet na cały festiwal
60 zł

Kannet na cały festiwal
90 zł

Sprzedaż biletów bez zniżek online ze strony www.tickets.klubzak.com.pl zgodnie z Regulaminem sprzedaży online Klubu Żak http://klubzak.com.pl/o-nas/regulamin-sprzedazy.html

Kup bilet Kup bilet na

Zasady rezerwacji

Rezerwacje: kasa@klubzak.com.pl • Potwierdzone rezerwacje należy odebrać w ciągu 5 dni od dnia potwierdzenia rezerwacji • Nieopłacone rezerwacje są anulowane • Nie przyjmujemy rezerwacji na ostatnie 20 miejsc na dany koncert • Zakupione bilety nie podlegają zwrotom • Liczba biletów w danej puli limitowana. Wszystkie ceny zawierają podatek VAT • Liczba miejsc siedzących na koncerty jest ograniczona, miejsca nie są numerowane, a w przypadku dużego zainteresowania danym koncertem wszystkie miejsca stojące (aktualne informacje na facebook.com/KlubZak) • Na koncertach obowiązuje zakaz rejestracji koncertów i fotografowania profesjonalnym sprzętem (nie dotyczy fotografów akredytowany).

 

Kasa czynna od 15:00 do 21:00, w soboty i niedziele od 16:00, w soboty i niedziele z seansami dla dzieci kasa czynna 30 minut przed seansem.